Toen ik vanmorgen het gordijntje van onze hotelkamer in Middelkerke opentrok, kwamen de eerste regendruppels mij tegemoet. Dat de regen in de loop van de volgende uurtjes in bakken zou naar beneden komen, dat had ik in mijn "ergste nachtmerrie" niet voorzien. In een minimum van tijd werd de omloop herschapen in een modderpoel, en met de minuut zakte de moed in mijn schoenen. Enkele bemoedigende woorden van mama, papa en Jörgen, en we besloten er toch maar het beste van te maken. We wisten vooraf dat het moeilijk zou zijn, maar we waren al lang blij dat we er bij waren. Een goeie start ... ik nestelde mij onmiddellijk mee voorin. Consternatie toen bleek dat we tijdens de aanloopronde de tweede heuvel niet op moesten ... zo werd de voorziene omloop plotseling 300 m korter ... 
  Bij de doortocht aan de aankomst wist een 4-tal zich af te scheiden : Camilla De Bleeckere, en mijn gouwgenoten Sara Vande Velde, Kim de Bie en Aria Schouten. Deze laatste is echter 2de jaars kadet en had zich van wedstrijd vergist. Daarachter een meisje van KAAG. Enkele metertjes verderop kon ik net niet mijn wagonnetje aanpikken ... het verhaal van de laatste weken ... ik kan lang een hoog tempo lopen, maar versnellen zat er niet in, wat we toch enigszins hadden ingecalculeerd. 
Vooraan plaatste Camilla haar befaamde versnelling en stevende af op de Belgische titel. Sara pakte het zilver voor Kim. De andere posities bleven ongewijzigd, en ik eindigde 5de ... méér zat er niet in vandaag. 
Ik ben héél tevreden ... moesten ze mij 4 weken geleden dit resultaat voorspeld hebben, ik zou het zeker niet geloofd hebben. Hiermee kunnen we het veldloopseizoen met een tevreden gevoel afsluiten. Twee overwinningen waarvan die in Hannuit mij enorm veel voldoening schenkt, en een pak ereplaatsen in een seizoen waar ik mijn dosis pech heb gehad, het kan alvast tellen. Nu 14 dagen volledige rust, die we nuttig gaan gebruiken achter onze studieboeken ... want morgen beginnen de examens. Bedankt mama, papa, mamie, mijn broers, Evelien en familie, Jörgen en familie, om mij tijdens de moeilijke (blessure)momenten op te beuren en te steunen ! Marnicq en Jörgen, nogmaals bedankt voor de foto's ! |